Landen Trois Ponts Landen - David

Landen – Trois Ponts- Landen

Met 8 man sterk stonden we aan de start in Landen: Koen, Jonas, Tom, Joeri, Hans, Maarten, Gunther en ikzelf David.  De ene helft zou de 215km doen, de andere 150km.  We vertrokken samen om 7u30 voor een heuvelend parkoers met vooral lange hellingen met geen hoge stijgingspercentages.  Ideaal voor de eerste lange hellingen.  Dit verhaal is van de 150km, hopelijk krijgen we een verslagje binnen van de 215km ook.

Het tempo zat er direct goed in, constant rond de 30per uur.  Kopman Hans was in form en kreeg afwisselend naast hem gezelschap van iemand anders.  Meteen hadden we door dat het vandaag voortdurend op en af ging gaan.  De eerste echte helling kwam er aan na 39km.  Mooi in groep naar boven, niemand met problemen. 

Vlak voor de eerste bevoorrading kregen we nog een korte helling, die van/in Nandrin.  Een korte van net geen 2km.  Vlug ons bevoorraden, nog een foto met de voltallige bende omdat straks de splitsing aankomt en we elke onze weg gaan.  Net als de foto getrokken was draaiden er nog 2 Cyclo4Cancer renners binnen:  Sven en Kristof.  Maar geen nood, ze staan ook op de foto.  Sven en Kristof reden ook de 215km.

Niet veel later kregen we langste helling van de dag voor onze wielen geschoven, op enkele decameters na net geen 5km.  Er sprong iemand onbekend uit ons groepje weg, liet eerst begaan maar wou dan de sprong maken.  Ik kon het gat de helft toerijden, maar wou niet opblazen in het begin.  De kerel liep terug wat uit, ik bleef wel mijn tempo rijden.  Na het eerste deel van de klim kwam “het peloton” ook terug aansluiten, ze waren wat rapper gaan rijden want ik bleef mijn tempo houden.  Deze versnelling zorgde ook dat er enkele moesten afhaken om hun –slimme keuze- eigen tempo te rijden.  Omdat er daar iemand bijzat van de 150km besloten we om toch al op de klim te wachten en min of meer samen boven te komen, wat verder was de splitsing:  Gunther, Hans, Tom en Jonas gingen naar links voor de 215km.

Wij kregen nog een 4-tal officiële hellingen die we moesten overwinnen, de laatste was een leuke want met 4 echte haarspeldbochten waanden we ons even op de Alpe D’Huez, maar deze is voor binnen een kleine 2 maand.  Ook kregen we enkele mooie lange afdalingen, leuk om deze skills ook terug gewoon te worden.

Waren we verlost van de hellingen, kregen we wind in ons nadeel.  Ofwel zat de wind op kop ofwel kwam de wind van opzij.   Hier heb je dan 2 keuzes: je begint trager te rijden of je begint tegen de wind te beuken en samen met mijn 3 kompanen kozen we eigenlijk voor dat laatste.  Wel goed naar elkaar luisterend zodat iedereen in Landen zou geraken zonder problemen.  Na nog een extra onverwachte bevoorrading kregen we zelf zowaar begeleiding van motards die de straten voor ons gingen afzetten, echt wel leuk fietsen op deze manier.  Des te meer dat we groep voor groep voorbij reden en niemand kon/wou aanpikken.  Ik wil hier ook Koen, Maarten en Joeri bedanken omdat ze toch bleven rijden als het wat moeilijker ging.

‚Äč

Landen – Trois Ponts – Landen is misschien minder gekend in het wielermilieu, dit is evenwel echt een prachtige rit die ik waarschijnlijk volgend jaar terug zal rijden.  Minder bekende hellingen, maar het mooie landschap maakt dit ruimschoots in orde.

Auteur : David De Bie


Reacties



Reageer



Naam

 Bericht
E-mail



Kalender

Fundraising 2017
17/11 Spinningmarathon
18/11 Spinningmarathon